„Słowiańskie rośliny czarowne”, „Słowiańskie boginie ziół”, „Jak kochali Słowianie. Życie erotyczne Słowian”, „10 najlepszych slavic booków” - branża wydawnicza zdaje się nie mieć wątpliwości – chętnie patrzymy daleko w przeszłość i chcemy jak najlepiej poznać naszych tajemniczych antenatów. A co jeśli książki nam już nie wystarczają? Co jeśli chcemy zanurzyć się po uszy w prawdziwie słowiańskim doświadczeniu? Cóż, jeśli starczy odwagi, możemy wyruszyć w podróż śladem dawnych demonów. Kto wie, jeśli dopisze szczęście, może w którąś bezgwiezdną noc przyjdzie stanąć oko w oko z potężnymi reprezentantami słowiańskiego panteonu....

Po II wojnie światowej polska wieś stała się przestrzenią nie tylko gospodarczego, ale i architektonicznego eksperymentu. Najpierw zaproponowano jej nowoczesne zagrody, potem osiedla mieszkaniowe. I choć dziś „bloki w polu” mogą budzić wesołość, warto przyjrzeć się im uważniej, odkrywając opowieść o estetycznej i modernizacyjnej rewolucji, która w PRL dokonała się na prowincji. Do eksploracji zachęca wystawa „Ukryte szczątki. Centralnie planowana architektura mieszkaniowa na wsi”, którą można oglądać w Muzeum Architektury we Wrocławiu...

Co dziś robić z dawną architekturą obronną? Zamki – wiadomo. Spacerujemy po zachowanych bądź zrekonstruowanych wnętrzach albo podziwiamy ich ruiny... Zupełnie inaczej wygląda sprawa w przypadku obiektów takich jak forty i cytadele...

Co łączyło Marię Konopnicką, Henryka Sienkiewicza, Jana Paderewskiego, Helenę Modrzejewską i Jana Matejkę? Wszyscy jeździli do rodzimych uzdrowisk. Lista słynnych kuracjuszy jest o wiele dłuższa...

W 1960 roku oczy całego świata zwrócone były na Egipt. Oto wkrótce gigantyczne przedsięwzięcie – budowa tamy w Asuanie – zagrozić miało zabytkom starożytnej Nubii. Bezcenne świątynie, w tym świątynia Abu Simbel, miały zostać zalane spiętrzonymi wodami Nilu. Wówczas rządy Egiptu i Sudanu zaczęły szukać międzynarodowej pomocy. W odpowiedzi UNESCO zorganizowało spektakularną akcję ratunkową, w której wzięło udział ponad 40 ekip archeologicznych...

Nieustający postęp cywilizacyjny i przyspieszenie życia powodują, że na każdym kroku dążymy do upraszczania pracy, rozrywki, a nawet… sposobu jedzenia. Przy okazji coś nam jednak umyka...

Ostatnie dekady XIX stulecia to dla Olsztyna początek przemysłowego boomu. Powstają tartaki, cegielnie, rozwijają się istniejące już wcześniej browary. Wraz z doprowadzeniem do miasta kolei rośnie tu – niewielka, ale jednak – dzielnica przemysłowa. Do dziś pozostała po niej jedyna pamiątka – mało brakowało, by i ona przepadła...

Nawet w części ogrodowej położonej blisko pałacu możemy dopuścić działania, które zwiększyłyby bioróżnorodność – wystarczy zmniejszyć regularność koszenia trawników. Powinniśmy też zrezygnować z dążenia do precyzji manikiurzystki w wygrabianiu opadłych liści – mówi Łukasz Przybylak, specjalista ds. ogrodów historycznych. Rozmawia Jarosław Trybuś...

W dużej części nie sposób do nich dotrzeć i ich zobaczyć. Te, które się zachowały często wyglądają dziś inaczej niż w przeszłości. O świetności tych miejsc przypominają fotografie, przedstawiające różne uroczystości patriotyczne, plany, projekt lub prace przy ich powtawaniu. Mowa o dawnych pomnikach i ich bogatej historii...

To paradoks, że epoka, w której towarów zwykle brakowało, pozostawiła po sobie najciekawsze i najbardziej formalnie zróżnicowane obiekty handlowe...

Jedzenie jest fascynującym motywem dla artystów i artystek różnych epok, którzy przez kulinaria obecne w swoich dziełach opowiadali o pożądaniu, przemijaniu czy nawet nudzie codzienności. O związkach jedzenia, sztuki i życia opowiada prof. Dorota Koczanowicz, kulturoznawczyni, autorka książek poświęconych sztuce i kulturze kulinarnej. Rozmawia Patrycja Pustkowiak...

Młotki z własnym ornamentem do zdobienia kowalskich okuć, narzędzia do robienia rynien i chwasty, które nie były wrogiem, lecz częścią swojskiego krajobrazu. Prywatne Muzeum Wsi w Lanckoronie, to nie zbiór staroci, lecz archiwum wiedzy o świecie, w którym praca, przyroda i wspólnota tworzyły jedną trójliturgiczną całość. O tym wszystkim w kontekście roku 2026 ogłoszonego przez ONZ Rokiem Pastwisk opowiada jego założyciel Muzeum, prof. Zbigniew Mirek.