Józef Czechowicz, żyjący w latach 1818–1888 fotograf Wilna, z tym miastem związał się w 1865 roku i odtąd konsekwentnie utrwalał jego architekturę, zabytki oraz rozległe panoramy. Fotografował miejsce rozpięte między wieżami kościołów a wijącymi się rzekami Wilią i Wilejką. Jego zdjęcia składają się na portret, w którym topografia spotyka się z nastrojem.
W XVII odsłonie Gabinetu Fotografii Muzeum Narodowego w Warszawie można zobaczyć zarówno odbitki wykonane na papierach albuminowych, jak i autorskie szklane negatywy Czechowicza.
To zestawienie pozwala spojrzeć nie tylko na finalne obrazy, lecz również na materialne zaplecze dziewiętnastowiecznej fotografii.
Zdjęcie nie rodziło się wówczas z lekkiego aparatu ukrytego w kieszeni. Było rezultatem skomplikowanego procesu chemicznego, wymagającego wiedzy, precyzji i cierpliwości.
Czechowicz posługiwał się techniką mokrej płyty kolodionowej. W plener zabierał więc nie tylko aparat, ale całe laboratorium oraz namiot pełniący funkcję ciemni. Szklaną płytę należało przygotować, naświetlić i wywołać, zanim wyschła. Fotografowanie miasta przypominało wyprawę: każdy widok wymagał zaplanowania stanowiska, przewiezienia sprzętu i przeprowadzenia chemicznego rytuału. Tym bardziej niezwykła wydaje się swoboda jego panoram, w których techniczny wysiłek ustępuje miejsca światłu, przestrzeni i rytmowi krajobrazu. Dzisiaj fotografie Czechowicza mają podwójne znaczenie. Są świadectwem dawnego Wilna, jego architektury i układu przestrzennego, ale pozostają też autonomicznymi dziełami sztuki. Pokazują moment, gdy fotografia dopiero budowała własny język i zabiegała o miejsce między dokumentem a artystyczną wizją.
Fot. Józef Czechowicz / Muzeum Narodowe w Warszawie
Józef Czechowicz (1818–1888), Panorama miasta z Zarzecza. Widok przez Ogród Bernardyński na dzwonnicę Kościoła św. Janów, kościoły św. Michała i Bernardynów Wilno, 1873 r., odbitka na papierze albuminowym z negatywu szklanego kolodionowego Muzeum Narodowe w Warszawie
Fot. Józef Czechowicz / Muzeum Narodowe w Warszawie
Józef Czechowicz (1818–1888), Most na rzece Wilejce. Widok na kościoły św. Michała, św. Anny i Bernardynów oraz wieżę Gedymina na Górze Zamkowej Wilno, 1880 r. odbitka na papierze albuminowym z negatywu szklanego kolodionowego Muzeum Narodowe w Warszawie
Fot. Józef Czechowicz / Muzeum Narodowe w Warszawie
Józef Czechowicz (1818–1888), Ulica Ostrobramska (Lt. Aušros Vartų) Wilno, ok. 1872 r., odbitka na papierze albuminowym z negatywu szklanego kolodionowego Muzeum Narodowe w Warszawie
Fot. Józef Czechowicz / Muzeum Narodowe w Warszawie
Józef Czechowicz (1818–1888), Kościoły św. Anny i Bernardynów Wilno, 1874 r., odbitka na papierze albuminowym z negatywu szklanego kolodionowego Muzeum Narodowe w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Fot. Bartosz Bajerski / Muzeum Narodowe w Warszawie
XVII odsłona Gabinetu Fotografii: „Józef Czechowicz (1818-1888) – fotograf Wilna”. Wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie
Papierowa wersja magazynu „Spotkania z Zabytkami” ukazuje się jako kwartalnik. Zachęcamy do zakupu prenumeraty bądź aktualnego numeru!
Maciej Murański
Fotoedytor, ponad ćwierć wieku w zawodzie. W mediach pracował m.in. dla takich tytułów jak: “Gazeta Wyborcza”, “National Geographic”, Traveler”, “Kaleidoscope”, “Fakt”, Polska Agencja Fotografów “Forum”. Nie stronił od edycji fotograficznej do książek (m. in.: “Leksykon Buntowników”, “Mrożek. Striptiz neurotyka”, “Izabella Cywińska, Dziewczyna z Kamienia”, “Krzysztof Pawłowski, Przestrzeń a tożsamość miasta” https://ksiegarnia.nid.pl/produkt/przestrzen-a-tozsamosc-miasta/, “Odbudować, zmienić, zachować? Zamki w krajobrazie Polski” https://ksiegarnia.nid.pl/produkt/odbudowac-zmienic-zachowac-tom-2/).
W zwartym szyku, stoją konno najprawdziwsi Indianie. Nie żadni przebierańcy w prześcieradłach, nie malowani naiwnie farbką i szminką, lecz prawdziwie śniadzi, prosto trzymający się siodłach. Nieporuszeni, wyglądają na swoich koniach tak pomnikowo, że można by ich wziąć za zjawy z innego świata, szczególnie kiedy ich zestawić z Hucułem i tym oficerem w białych getrach i spodniach, który wygląda, jakby się urwał z wodewilu. Tymczasem rzecz dzieje się naprawdę, i to na dworcu w Krakowie.
Kiedy w lutym 2018 roku pojawia się polska edycja „Vogue’a”, Jürgen Teller fotografuje jej pierwszą okładkę. Jest na niej radziecki Pałac Kultury, radziecki samochód Wołga i dwie polskie modelki. Wprawdzie obrazy zostają z nami bez aktu świadomego zapamiętywania, ale gdzie Teller mógł widzieć okładkę tygodnika „Przyjaźń” z połowy lat 50.? A na niej zdjęcie Romualda Broniarka, reportera tygodnika poświęconego przyjaźni polsko-radzieckiej?
Na naszej stronie używamy plików cookies (szczegóły znajdują się w „Polityce prywatności"). Jeśli nie chcesz, aby „ciasteczka" były zapisywane na Twoim urządzeniu, zmień ustawienia przeglądarki. Jeśli jednak się na to zgadzasz, wciśnij OK.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.